محدودیت‌های PPWR برای PFAS: دامنه، آستانه‌ها و چرایی تفاوت بسته‌بندی حمل و نقل

آخرین بازبینی ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ · نوشته شده توسط HuanCheer New Protection Material، جیانگ سو، چین

محدودیت‌های PFAS در PPWR پرکاربردترین و نادرست‌ترین بخش مقررات است. در اینجا دامنه، سه آستانه، توالی آزمایش و دلیل خارج بودن بیشتر بسته‌بندی‌های حمل و نقل از آن آورده شده است.

چرا دامنه اشتباه خوانده می‌شود

از آنجایی که PPWR یک مقررات واحد است، تفسیرها تمایل دارند محدودیت‌های مواد آن را به صورت یک بلوک واحد ارائه دهند. ماده ۵ (۴) محدودیت فلزات سنگین را برای تمام بسته‌بندی‌ها تعیین می‌کند؛ ماده ۵ (۵) محدودیت‌های PFAS را به طور خاص برای بسته‌بندی‌های در تماس با مواد غذایی تعیین می‌کند. این دو در متن کنار هم قرار دارند و دامنه یکسانی ندارند.

این موضوع از هر دو طرف صدق می‌کند و ارزش دارد که در مورد هر دو صریح باشیم:

• اگر بسته‌بندی حمل و نقل می‌خرید، محدودیت‌های PFAS تعهد شما نیست. شما همچنان به شواهد فلزات سنگین، ارزیابی قابلیت بازیافت و سوابق حداقل‌سازی نیاز دارید.
• اگر بسته‌بندی در تماس با مواد غذایی می‌خرید، محدودیت‌های PFAS فعال هستند، آستانه‌ها بسیار پایین هستند و - به طور حیاتی - هیچ انتقال سهامی وجود ندارد.

سه آستانه

ppb در اینجا به معنای میکروگرم بر کیلوگرم است - قسمت در میلیارد وزنی. ۲۵ ppb برابر با ۲۵ میکروگرم در کیلوگرم است. برای مقیاس: این تقریباً معادل یک دانه نمک خوراکی در چهل کیلوگرم بسته‌بندی است.

توالی آزمایش

راهنمای اجرای کمیسیون یک رویکرد مرحله‌ای را توصیف می‌کند که وجود دارد زیرا یک پنل کامل PFAS بر روی هر SKU بسته‌بندی نه مقرون به صرفه است و نه ضروری:

1. ابتدا کل فلور. زیر ۵۰ ppm، بسته‌بندی مطابق در نظر گرفته می‌شود و نیازی به کار بیشتر نیست. این ارزان‌ترین دروازه است و بیشتر بسته‌بندی‌های کاغذی را حل می‌کند.
2. اگر کل فلور از ۵۰ ppm بیشتر شود، مرحله بعدی فلور آلی را از فلور معدنی جدا می‌کند، زیرا فلوراید معدنی به طور طبیعی در بسیاری از مواد حاوی مواد معدنی وجود دارد و PFAS نیست.
3. اگر فلور آلی همچنان بالاتر از آستانه باشد، تجزیه و تحلیل هدفمند در برابر محدودیت‌های ۲۵ ppb و ۲۵۰ ppb - از جمله آزمایش پیش‌ساز اکسیدکننده کل (TOP) در مواردی که پیش‌سازها مشکوک هستند.

دو پیامد عملی. اول، رویکرد مرحله‌ای به این معنی است که تأمین‌کننده‌ای که مستقیماً به "ما برای PFAS آزمایش کردیم" می‌رود بدون اینکه بگوید کدام مرحله اجرا شده است، احتمالاً مرحله صحیح را اجرا نکرده است. دوم، مرحله سوم گران است و ظرفیت آزمایشگاه تا سال ۲۰۲۶ به شدت رزرو شده بود - یک سوال PFAS که در آخرین لحظه مطرح می‌شود یک ریسک برنامه است، نه یک ریسک کاغذی.

ریسک تاریخی در کجا قرار دارد

PFAS در بسته‌بندی‌های کاغذی از مقاومت در برابر روغن و گریس ناشی می‌شد. دسته‌هایی با قرار گرفتن در معرض میراث واقعی عبارتند از سینی‌های خمیر قالب‌گیری شده، کیسه‌های نانوایی، بسته‌بندی‌های همبرگر، کیسه‌های پاپ کورن مایکروویو و بسته‌بندی‌های مشابه مقاوم در برابر گریس - هر چیزی که به طور تاریخی برای جلوگیری از نفوذ چربی به داخل، به درمان فلوروکربنی متکی بود.

یک کیسه یا آستین کرافت لانه زنبوری هیچ عملکرد مقاومت در برابر گریس ندارد و دلیلی برای حمل درمان فلوروکربنی ندارد. این یک واقعیت طراحی است تا یک نتیجه آزمایش، به همین دلیل پاسخ صادقانه برای این نوع محصول "خارج از دامنه ماده ۵ (۵)، با آزمایش فلزات سنگین بر روی ماده پایه" است تا یک گواهی PFAS که برای برآورده کردن یک چک‌باکس تولید شده است.

چه بپرسیم

• آیا این بسته‌بندی در تماس با مواد غذایی است؟ اگر بله، کدام ماده و کدام ماده، و آیا شواهد تأمین‌کننده برای آن استفاده محدود شده است؟
• اگر در تماس با مواد غذایی است: نتیجه کل فلور، آزمایشگاه صادر کننده، روش و تاریخ - نه یک بیانیه "بدون PFAS".
• اگر در تماس با مواد غذایی نیست: کتباً تأیید کنید که محدودیت‌های PFAS برای استفاده مورد نظر اعمال نمی‌شود و درخواست شواهد را به فلزات سنگین، قابلیت بازیافت و حداقل‌سازی هدایت کنید.

تأمین‌کننده‌ای که ادعای گواهی بدون PFAS برای یک کیسه پستی دارد، یا در حال فروش آزمایشی است که شما نیاز نداشتید یا یک پاسخ الگو را به سوالی که نخوانده‌اید اعمال می‌کند. هر دو ارزش توجه زودهنگام را دارند.