درجات قابلية إعادة التدوير PPWR A، B و C: ما الذي سيتغير في عامي 2030 و 2038

آخرین بررسی 23 اکتبر 2026 · نوشته شده توسط HuanCheer مواد حفاظت جدید، جیانگسو، چین

از 1 ژانویه 2030 یک واحد بسته بندی باید به درجه بازیافت A، B یا C برسد تا در بازار اتحادیه اروپا قرار گیرد. از سال 2038 فقط A و B.و چرا کامپوزیت های بسته شده بازنده ساختاری هستند.

مقیاس نمره

ماده 6 PPWR که با ضمیمه II خوانده می شود، هر واحد بسته بندی را بر اساس طراحی برای بازیافت (DfR) درجه عملکردی اختصاص می دهد.سهم واحد که می تواند در واقع توسط سیستم بازیافت بازیافت شود.

درخواست مرحله ای:

• از 12 آگوست 2026بسته بندی در بازار اتحادیه اروپا باید قابل بازیافت باشد.
• از 1 ژانویه 2030- نیاز کلی به درجه بندی تبدیل می شود: حداقل درجه C. زیر سطح درجه C، واحد نمی تواند در بازار قرار گیرد.
• از 1 ژانویه 2035- معیار "بازیافت در مقیاس" اضافه می شود: از نظر تئوری بازیافتی دیگر کافی نیست، باید در عمل در مقیاس صنعتی جمع آوری و بازیافت شود.
• از 1 ژانویه 2038طبقه به درجه B افزایش می یابد. تنها A و B قابل فروش باقی می مانند.

چه چیزی نمره رو پایین میاره

DfR با مجازات کار می کند: مواردی که مانع بازیافت می شوند از 100٪ کسر می شوند. متجاوزین معمول همه تصمیمات در مرحله طراحی و خرید است، نه در کارخانه بازیافت:

• ساخت چند ماده ایکاغذی که به طور دائمی به یک فیلم پلاستیکی پوشش داده شده است، مورد کتاب درسی است. جداسازی مشکل است، و اگر جدا نشود، کل واحد مجازات می شود.
• رنگ های تیره و سیاه کربن.دسته بندی کننده های مادون قرمز نزدیک نمی توانند کربن سیاه را تشخیص دهند، بنابراین این واحد بدون توجه به اینکه از چه چیزی ساخته شده است، به اشتباه دسته بندی می شود یا رد می شود.
• دستکش هاي کوچک کنندهآنها شناسایی را شکست می دهند و ماده ای را اضافه می کنند که مرتب کننده انتظار نداشت.
• چسب های غیرقابل حل و لایه های مانع.هرچیزی که از بازپرداخت زنده بمونه به عنوان ضایعات در یک جریان کاغذی به پایان می رسد.
• پوشش های غیر قابل بازیافت و فلز سازیفیلم های فلزی سطح کامل در حال حاضر در چندین سیستم ملی مجازات های اکومودولاسیون را به خود جلب می کنند.

چرا ساخت و ساز با یک ماده برنده ساختاری است؟

یک پست کننده کاغذ عسل، پوشش های کرافت بر روی یک هسته کرافت یک ماده است، بدون اتصال به یک لایه متفاوت، بدون مرحله جداسازی برای کاربر نهایی.در شرایط DfR که نزدیک به بهترین مورد برای یک فرمت کمر بند: هیچ چیزی برای ساخت و ساز کامپوزیت نیست، زیرا هیچ کامپوزیت وجود ندارد.

جایگزین رایج را مقایسه کنید: یک کیسه بیرونی کاغذی که به یک فیلم حباب پلاستیکی بسته شده است. دو ماده، به طور دائمی به هم متصل شده اند، که مصرف کننده نیاز به جدا کردن آنها را قبل از هر یک از جریان ها می پذیرد.در عمل بیشتر مصرف کنندگان این کار را نمی کنند.، و واحد به عنوان یک کامپوزیت یا رد می شود. تحت یک سیستم طبقه بندی که وزن بازیافتی را اندازه گیری می کند، این ساخت و ساز دو بار مجازات می شود یک بار برای فیلم غیر قابل بازیافت،يک بار براي کاغذي که آلوده ميکنه.

این بخشی از PPWR است که واقعاً برای کمربند کردن کاغذ مفید است و به جای یک ادعای بازاریابی، ارزش دارد که به طور دقیق بیان شود: مزیت این است کهساختاری، از ساخت یک ماده است و در حساب DfR ظاهر می شود نه در گواهینامه.

درجه هم يه قيمت هست

تعدیل زیست محیطی هزینه EPR را که یک تولید کننده پرداخت می کند به درجه بازیافت قابل ربط می دهد.و PPWR باعث می شود مدولاسیون از سال 2030 اجباری و درجه بندی شود.اثر عملی این است که دو گزینه کمرنگ با قیمت های واحد یکسان می توانند هزینه های مربوط به انطباق سالانه را به طور قابل توجهی متفاوت کنند.و این تفاوت به هر کسی که به عنوان تولید کننده در هر کشور عضو ثبت شده است، می رسد..

این یک استدلال برای درخواست از یک تامین کننده برای موقعیت DfR به صورت کتبی قبل از استفاده از درجه بندی 2030 است، در حالی که هنوز یک سوال مشخصات است نه یک فاکتور.

يه هشدار در مورد مدارک

روش ارزیابی دقیق برای طراحی برای بازیافت در حال مشخص شدن بیشتر از طریق اقدامات اختصاصی است، با کار کمیسیون برنامه ریزی شده قبل از تاریخ استفاده 2030 است.یک تامین کننده که امروز یک درجه دقیق برای یک محصول خاص را نقل می کند، یک ارزیابی موقت را نقل می کندچیزی که اکنون می توان با اطمینان بیان کرد منطق مواد است، مواد تک در مقابل کامپوزیت بسته شده، زیرا این منطق به جزئیات نهایی امتیاز بستگی ندارد.